Następnym ogniwem jest tunel suszący 4 wyposażony w taśmowy lub prętowy przenośnik, poruszający się z regulowaną prędkością (2-h20 m/min). Suszenie powłoki odbywa się w przeciwprądzie, tzn. urządzenie grzejne jest zamontowane w strefie wylotowej suszarki. Składa się ono z nagrzewnicy, wentylatora osiowego i usytuowanego przed nim filtru do oczyszczania powietrza z pyłu. Urządzenie do odprowadzania powietrza z suszarki znajduje się po stronie jej wlotu - sklejka szalunkowa. Prędkość ruchu powietrza w tunelu wynosi 4-h5 m/s, a temperatura suszenia, zależnie od rodzaju lakieru i ilości utwardzacza, narasta strefowo i wynosi 30-^100°C. W końcowej części tunelu suszącego instaluje się zwykle promienniki podczerwieni albo specjalne piece indukcyjne lub opalane paliwem ciekłym. Ma to na celu utrzymanie stałej temperatury. Następnie powłoki ochładza się strumieniem po­wietrza i wykończane elementy przesuwa się do specjalnej szlifierki walcowej 5 o pneumatycznym naciągu papieru ściernego. Do szlifowania używa się papieru ściernego nr 280. Szlifierka ma indywidualny system odpylania brw. Po odpyleniu wyszlifowanej powierz­chni odprowadza się zgromadzone w niej ładunki elektrostatyczne przez układ specjalnie uziemionych szczotek metalowych. Po zmianie kierunku ruchu na przenośniku łukowym elementy trafiają do drugiej polewarki 6. Polewarka ta nakłada na powierzchnię elementów powie­rzchniową warstwę lakieru, w ilości 90^-120 g/m2. Kolejnym ogniwem jest tunel suszarniczy 7 skonstruowany w podobny sposób jak uprzed­nio opisany tunel 4 - meble kuchenne. Po utwardzeniu powłok elementy ochładza się i przez urządzenie odbiorcze kieruje do sortowania.